است . صاحب روضات از اين مرد تجليل فراوان مىكند ، او را به علم و جامعيت معقول و منقول و تقوا و معنويت و متانت و وقار سخت مىستايد . مىگويد نادرشاه كه نسبت به احدى تواضع نداشت ، در برابر اين مرد فروتنى مىكرد . زمان اين مرد مقارن است با فتنهء افغان . حكيم خواجويى در برخى نوشته هايش از آن فتنه ناله‌ها سرداده است . صاحب روضات مىگويد به هيچ وجه معلوم نيست كه اساتيد او چه كسانى بوده‌اند . فلسفه بعد از فتنهء افغان به وسيلهء اين مرد بزرگ ادامه يافته . شاگردان مبرزى در حوزهء درسش پرورش يافته‌اند از قبيل آقامحمد بيدآبادى ، ملامهدى نراقى ، ميرزا ابوالقاسم مدرس اصفهانى ، ملامحراب حكيم گيلانى . وى در سال 1173 درگذشته است « 1 » 2 . ميرزا محمدتقى الماسى . روضات از او به عنوان نوادهء مرحوم مجلسى ياد مىكند . پدرش نوادهء مجلسى اول بوده است و از كسانى است كه در بقعهء مرحوم مجلسى در اصفهان مدفون است « 2 » و هم تصريح مىكند كه استاد آقامحمد بيدآبادى بوده است « 3 » آقاى همايى در مقدمهء شرح مشاعر دو نفر ديگر از معاصران ملااسماعيل خواجويى را نام مىبرند : 3 . ملاحمزهء گيلانى . شاگرد ملا محمدصادق اردستانى بوده و در سال 1134 درگذشته است . 4 . ملاعبد اللَّه حكيم . او نيز مانند خواجويى و الماسى از اساتيد آقامحمد بيدآبادى به شمار مىرود « 4 » . طبقهء بيست و هفتم 1 . آقا محمد بيدآبادى گيلانى اصفهانى . از اعاظم حكماى قرون اخيره و احياكنندهء فلسفهء ملاصدراست . از زمان صدرالمتألهين به بعد هر چند افكار و انديشه‌هاى او در ميان فضلا خصوصاً آنان كه سلسلهء شاگردىشان به خود وى

--> ( 1 ) روضات ، ص 31 ، 33 ، 122 و 624 . ( 2 ) روضات ، ص 31 ، 33 ، 122 و 624 . ( 3 ) روضات ، ص 31 ، 33 ، 122 و 624 . ( 4 ) . مقدمهء آقاى همايى بر شرح مشاعر ، صفحات 15 و 16 .